زبان (language)

زبان فارسی، زبان انگلیسی، زبان چینی—همهٔ این‌ها از کلمه‌ها تشکیل شدن. ما، به عنوان انسان، از زبان برای ارتباط با همدیگه استفاده می‌کنیم و به‌وسیلهٔ این کلمه‌ها جمله می‌سازیم و منظور خودمون رو بیان می‌کنیم.

توی هر کشوری که قدم می‌ذاریم، با زبان‌های جدیدی آشنا می‌شیم. مثلاً وقتی به شرق آسیا سفر می‌کنیم، می‌تونیم تفاوت زبانی رو بین کشور‌های مختلفش ببینیم. همین موضوع درمورد شهر‌ها و نواحی مختلف یه کشور هم صدق می‌کنه. اما اونجا دیگه بحث تفاوت زبان نیست، بلکه با شکل‌های مختلف یه زبان روبه‌رو می‌شیم—هرچند گاهی مردم مناطق مختلف یه کشور به چند زبان متفاوت صحبت می‌کنن.

گویش (dialect)

گویش‌ها شکل‌هایی از یه زبان هستن که تفاوت‌های آوایی و دستوری دارن. یکی از چیزهایی که ممکنه توی زبان انگلیسی در ابتدا براتون نا‌مفهوم باشه، گویش‌های مختلفیه که وجود داره؛ برای مثال، انگلیسی آفریقای جنوبی (South African English یا SAE)، انگلیسی آمریکایی (American English یا AmE)، انگلیسی بریتانیایی (British English یا BrE)، و انگلیسی استرالیایی (Australian English یا AuE). چیزی که توی این مرحله می‌تونه شما رو بیشتر با این گویش‌ها آشنا کنه، دیدن فیلم‌ها و سریال‌های مختلفه که کمک می‌کنن تنوع گویش‌ها و لهجه‌ها رو در عمل ببینید—اتفاقی که ممکنه سر کلاس‌های زبانتون نیفته!

لهجه (accent)

لهجه بخشی از گویشه، که مخصوص یه گروه زبانی و یه منطقهٔ جغرافیایی مشخصه. توی زبان انگلیسی، مثل خیلی از زبان‌های دیگه، لهجه‌های متنوع و زیبایی وجود داره، مثل لهجهٔ اسکاتلندی (Scottish)، ایرلندی (Irish)، کانادایی (Canadian)، و یا وِلزی (Welsh).

تفاوت گویش و لهجه از اون چیزهاییه که خیلی وقت‌ها ممکنه ما رو به اشتباه بندازه. اگه دو گروه رو درنظر بگیریم که مجموعهٔ تلفظ‌های زبان همدیگه رو به‌راحتی متوجه بشن، صحبت از لهجه‌ست، و اگه تفاوت‌های تلفظی یا دستوری‌شون طوری باشه که درک متقابل با ایراد و دشواری‌ همراه باشه، از گویش صحبت می‌کنیم، یعنی توی این حالت با دو‌تا گویش متفاوت از یه زبان روبه‌رو هستیم.

تلفظ (pronunciation)

تلفظ، شیوهٔ بیان کلمه‌ها توی هر زبانه. درواقع برای هر کلمه یه روش تأیید‌شده وجود داره، که همهٔ افراد متعلق به یه گروه زبانی، هر کلمه رو به اون روش بیان می‌کنن.

توی زبان انگلیسی، برای مشخص‌کردن تلفظ هر کلمه از علامت‌های فونتیک (phonetic symbols) استفاده می‌شه، که شکل‌های نوشتاری تلفظ هستن. مثلاً، فونتیک کلمهٔ laugh در تلفظ بریتانیایی به شکل /lɑːf/ (لاف) نوشته می‌شه، و در تلفظ آمریکایی به شکل /læf/ (لَف).

حالا برای ما بنویسید که گویش یا لهجهٔ مورد‌علاقه‌تون چیه، یا تجربه‌تون از برخورد با گویش‌ها و لهجه‌های مختلف چی بوده.